‘Bende pooiers vele malen groter’ 22 november 2008
Posted by copsincyberspace in Kinderporno+zeden.Tags: internetprostitutie, loverboys
trackback
Volgens getuige Soumaya (niet haar echte naam) is de bende pooiers veel groter dan de drie die nu vastzitten. ‘Een man of twintig’, vertelt Soumaya in Metro. Ze verkeerde een jaar lang tussen de bende die vrouwen had werken in de rosse buurten van Amsterdam, Alkmaar, Utrecht en Den Haag. Via een netwerksite had ze een relatie gekregen met één van de jongens. Het gaat om een netwerk van neven en loopjongens die allemaal handen spandiensten verleenden aan de broers Murat en Mehmet en hun kompaan D. ‘Het eerste contact via internet leek heel oprecht; hij was echt uit op vriendschap. Dacht ik. En hij was zo galant’, verklaart Soumaya. ‘Vrouwenhandelaren, nee, dat had ik nooit verwacht. Gelukkig ben ik er op tijd uitgestapt’. En opeens wist ze waarom de jongens bulkten van het contante geld, waarom de broers huizen hadden in Amsterdam, Vinkeveen en Den Haag en hoe spierballenfreak Mehmet de sportzaal in zijn huis kon betalen. Opeens was duidelijk waarom ze zo vaak werd gebracht door een auto met chauffeur, waarom haar toenmalige vriend Fatih (23), loopjongen van de broers, haar nooit thuis uitnodigde. En wist ze waarom ‘de onberispelijk ogende rokkenjager’ Fatih (niet z’n echte naam) haar, zo’n twee jaar terug, benaderde via Netlog. Het was een beproefde werkwijze van de bende, die ook Hyves, Partyflock of Chatnu tot het werkgebied rekende. Het begon met een mailtje van Fatih, ‘heel gewoon en vriendelijk, niet seksistisch of zo. Hij wilde me beter leren kennen. Hij stuurde onwijs grappige mailtjes’. Na drie maanden mailen kwam het tot een ontmoeting, voor Soumaya opnieuw een bevestiging dat Fatih geen player was. Hij nodigde haar uit in een garage in Amsterdam Noord, hangout van de bende. Wat ze vreemd vond, was dat alle afspraken plaatsvonden in Den Haag, in het huis van Mehmet, waar altijd meer meisjes rondhingen, meestal van rond de twintig. ‘Die waren er gewoon, maar ze zeiden niet zo veel’. De bende werd nonchalant. VIP-tafels in clubs als The Powerzone, Escape en The Sand, waar de drank met flessen tegelijk werd besteld. Soumaya kreeg er genoeg van, net op tijd, zegt ze nu. ‘Het zijn gevaarlijke gasten, dat zag ik toen ook. Als ik met de politie ga praten en ze komen er achter, ben ik er geweest. Mehmet en Murat zitten dan wel vast, maar de groep is veel groter.’
(Metro, 19 november 2008)

Reacties»
No comments yet — be the first.