Cops in cyberspace

De lessen van ‘Boston’ 23 april 2013

De bomaanslag in Boston is op vele gebieden leerzaam. Als het over sociale media gaat, vallen meerdere zaken op. Enerzijds was er de ongelooflijke ‘wisdom of the crowd’, de kracht van de massa, bij de speurtocht naar de daders, anderzijds was er overweldigende hoeveelheid  extra ‘ogen en oren’ die de politie na de aanslagen wist te mobiliseren. Om bij de crowd te beginnen: die had het dus mis. Zo hadden de eerste twee ‘backpack brothers’   die werden ontdekt niets met de zaak te maken. ‘Seen together with bags, one near possible bomb site’, schreven amateurspeurders in hun fanatisme. ‘Bag pointing downward. Probably heavy’, analyseerde iemand bij Reddit.com, ‘the single place for people to compile, analyze, and discuss images, links, and thoughts about the Boston Bombing’, oftewel hét trefpunt van alle speurders. Ook het fantastische analysewerk op 4Chan, die andere verzamelplek voor amateur online investigators, van de man die aan de hand van een geparkeerde auto op een oude foto van de plaats-delict had uitgerekend hoe groot een weglopende man op een andere foto was, was voor niks. Het waren de verkeerden. De ‘Blue Robe Guy’, ‘Torn Pants’ en ‘Mr. Cardigan’? Hadden ook al niks met de zaak te maken. Net als de inmiddels wereldberoemde Sunil Tripathi. Enfin, de crowd was bezig met een witch hunt, zeiden internetexperts. Het ‘cognitief overschot‘ van mensen bleek minder waardevol dan gedacht – crowdsourcing bleek zo gemakkelijk nog niet. Pas toen de FBI de min of meer officiele verdachtenfoto’s publiceerde, kwam er schot in de zaak. Opvallend is dat de FBI zelf de hulp van het publiek inriep. Na de aanslagen kreeg de dienst tienduizenden tips en foto’s toegestuurd, waaronder veel foto’s van de tassen en mannen-met-tassen. Wel waren er al enkele foto’s waarop een man vlak na de explosie in de tegenovergestelde richting van het publiek wegliep. Op deze foto’s stond wel de juiste verdachte. Van overal doken de foto’s vervolgens op. De crowd was vindingrijk. Er werd een een openbare Google Doc opgezet, met de naam ‘Where is Waldo’, waarop alle verdachten in kaart werden gebracht. te brengen. En toen de echte verdachten bekend werden, was er binnen no time een pagina waarop te lezen was What We Know About Boston Marathon Bomb Suspects Dzhokhar And Tamerlan Tsarnaev. Zo wisten we voor zijn dood dat Tamerlan (26) naar Cambridge Rindge & Latin School ging, waar hij in 2001 zelfs ‘Greater Boston League Winter All Star’ was. De gemeente Cambridge gaf hem in 2011 een beurs van 2500 dollar. We weten zijn favoriete mop (Een Dagestaan, een Tsjetsjeen en een Ingoestier zitten in een auto. Wie rijdt er? – De politie), dat hij ‘geregistreerd kiezer’ was en dat hij bokslessen kreeg in het Wai Kru Mixed Martial Arts center. Naar eigen zeggen had Tamerlan geen Amerikaanse vrienden. ‘I don’t understand them’. Dat hij drinkt noch rookt. ‘God said no alcohol.’ Dat hij moslim was en zelfs dat zijn moeder vorig jaar werd opgepakt voor winkeldiefstal.

De conclusie van ‘Boston’ lijkt te zijn dat dit soort burgerinitiatieven niet meer weg te denken is – overal camera’s, iedereen een smartphone – maar de keerzijde is dat veel mensen onterecht verdacht worden. Zoals het satirische The Onion al kopte, leverde internet ’8,5 miljoen verdachten’. En dus wordt al gepleit om opsporing maar weer gewoon door de politie te laten doen. Volgens een commentator in The Guardian zijn er meer voorbeelden waarin de verkeerde mensen als verdachte werden aangewezen dan andersom. Dat ‘cognitieve surplus’ is een ding, maar wat alle amateurspeurders missen is het inzicht in de zaak én natuurlijk alle politiele informatiebestanden. Iemand opsporen aan de hand van een simpele internetfoto? Dat kan. Maar bewijzen dat het om die ene persoon gaat? Dat lukt vaak alleen via politiedatabases. ‘Police and FBI actually get to the crime scene, they have forensics experts who know all about explosives, they get access to all the CCTV footage from the surroundings, they get access to all the mobile phone data from the area’. Politiewerk, aldus de kranbt, is zwaar, vermoeiend maar ‘best done by experts’. In The Huffington Post dezelfde geluiden. En ‘just because technology makes it possible for crowds to engage in investigative behavoir, doesn’t mean they should’, schreef commentator Alexis Madrigal in The Atlantic. ‘It doesn’t make sense to create a lawless space in which self-appointed citizens decide which other citizens have committed crime’.

Enkele dagen na de dood van de ene en de arrestatie van de andere dader, komen ook de analyses. Vanuit India zelfs. Daar schreef journalist Patralekha Chatterjee vier interessante leermomenten. Volgens Chatterjee kan de politie in India veel leren van de collega’s in Boston. Maar ook andersom! De belangrijkste les is dat we ‘onze innerlijke Sherlock Holmes moeten beteugelen’ als er ergens een bom ontploft. Lang niet iedereen kan zoeken & vinden! De tweede les is dat we veel beter onderscheid moeten leren maken tussen verdachten en mensen ‘die anders zijn’. In de derde plaats lijken niet alle terroristen op terroristen en tot slot moeten we ons realiseren dat sommigen op internet snode plannen hebben. Chatterjee zag veel ‘twitterati’ in de ‘overdrive’ schieten toen bekend werd dat de verdachten een Tsjetsjeense achtergrond hadden —met als gevolg dat mensen op Reddit kaartjes van Tsjechië publiceerden … De ‘gevaarlijke cocktail van onwetendheid en enthousiasme’, zoals Chatterjee het noemt, kwam tot uitbarsting in de online zoektocht naar genoemde Sunil Tripathi, een student die al anderhalve maand spoorloos is. De facebookpagina waarop zijn familie en vrienden tips over zijn verdwijning uitwisselen, moest worden gesloten.

Waarna dus de vraag resteert of het ‘online chatter’ nou hielp bij de jacht op de gebroeders Tsarnajev? Ja en nee, concludeert CBS News. Vanaf het moment dat bekend werd dat het om de twee broers Tamerlan en Dzhokar ging, ja toen wel. Er werd zo veel getwitterd en ge-reddit en ge-4chan’ed dat de FBI en de Boston Police via twitter vroegen toch vooral niet meer zo veel informatie te verspreiden. ‘Do Not Compromise Officer Safety by Broadcasting Tactical Positions of Homes Being Searched’.