“Killer clown rage zegt ons dat er veel mis is met internetcultuur”

Mooie analyse in The Independent, over het fenomeen killer clown. Of beter: het fenomeen pranking. Waarbij geldt: je kunt het zo gek niet bedenken, illegaal of immoreel, maar je denkt er mee weg te komen als je zegt dat het voor de grap is. ‘Just a prank’. En dat in tijden waarin iedereen z’n ‘fifteen seconds of fame’ kan claimen op sociale media. Tja. Dan moet je niet verbaasd zijn als iedereen er aan mee doet. Filmpjes worden dan binnen een uur honderdduizenden keren bekeken, copycats zijn overal en iedereen probeert elkaar te overtreffen. Zie de ontgroeningen, zie de clowns, zie alle voorgaande ‘challenges’. De krant schrijft over een ‘cluttered and democratised world of cyberspace’ waar aandachttrekkerij de hoofdrol speelt. En zo zijn de bananenschil en het scheetkussen van vroeger vervangen door poepgooien en mensen-laten-schrikken. ‘Hoe gewelddadiger de prank, hoe meer views en shares’ – de raison d’etre van elke vlogger. Daardoor is er nauwelijks nog reflectie op eigen handelen, het is toch een grap, en al helemaal geen aandacht meer voor mogelijke slachtoffers. ‘The contemporary prankster – both violent and offensive – fails to grasp this most basic idea of individual liberty and, indeed, human decency’. En dat mensen er dus (psychologisch) gewond raken – ach, het levert wel tig nieuwe volgers op.