Publiciteit bij vermissing: een zegen én een vloek

Bij vermissingen is het ‘een duivels dilemma’: zoekt de politie wel of niet de publiciteit in de (sociale) media? ‘Foto’s en verhalen verdwijnen nooit van internet, ze blijven je achtervolgen en kunnen flinke schade berokkenen’, zegt Dianne Prinse, speciale vermiste personen bij de politie Zeeland-West-Brabant. ‘Een bedrijf hoeft bij een sollicitatie je naam maar te googelen’. Prinse reageert op de zaak van de 16-jarige Sam en Femke die vorige week in Eindhoven op het vliegtuig stapten en dit weekend in Portugal zijn teruggevonden. In die zaak hadden de ouders van de meiden zelf al foto’s gepubliceerd; bij volwassen vermisten is dat niet altijd even logisch. De politie wijst daarom altijd ‘nadrukkelijk’ op de mogelijke gevolgen. ‘We publiceren ook nooit foto’s zonder toestemming van de familie’, aldus Prinse. Wordt iemand teruggevonden dan verdwijnt de info van Politie.nl maar ook dat is geen garantie voor privacy. Opsporingsberichten verschijnen immers op nieuwssites en worden op sociale media soms tienduizenden keren gedeeld. ‘Ze zwerven rond’, waardoor publiciteit als opsporingsmiddel zowel een zegen als een vloek kan zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s