“Hoofdagent Said” naar Pieter Baan Centrum

De rechtbank in Lelystad heeft de man die bekend staat als Hoofdagent Said ter observatie naar het Pieter Baan Centrum gestuurd. ‘Said’ – echte naam Marciano O. – kreeg in 2016 enige roem op Instagram en facebook met foto’s waarin hij in een gestolen politie-uniform agenten bedreigde. Hij werd daarvoor veroordeeld; hij kreeg vijf maanden én een klinische behandeling omdat hij ontoerekeningsvatbaar was verklaard. Die behandeling heeft kennelijk weinig effect gehad: de verdachte bedreigde onlangs enkele mensen in Kampen en Ermelo via Whatsapp en Instagram, zou ook wapens inclusief munitie op zak hebben gehad en daarmee iemand hebben bestolen. Zijn rechtszaak stond deze week op de rol maar O. kwam niet opdagen. de zaak is uitgesteld tot juli.

Advertenties

Brazilie: Wéér verkrachting live gestreamd

In Brazilië is grote woede ontstaan na het live streamen van een groepsverkrachting van een 12-jarig meisje. Dat meisje, afkomstig uit Rio de Janeiro, durfde aanvankelijk geen aangifte te doen maar deed dat alsnog toen familieleden de beelden op facebook en Whatsapp zagen. Zeker vijf naakte daders zijn goed in beeld te zien. Inmiddels zijn vier van hen geïdentificeerd maar nog niet opgepakt. In 2016 was er in Rio een soortgelijke zaak. Verkrachters maakten lachend selfies van het bewusteloze slachtoffer. Drie van hen werden veroordeeld, een vierde is voortvluchtig. Opmerkelijk is dat in de nieuwe zaak, net als in de oude overigens, veel reaguurders het meisje verwijten dat het haar eigen schuld is. ‘Ze doet wel vaker zulke dingen’.

ProRail waarschuwt voor selfies op spoor

Omdat mensen ‘nog steeds hun leven wagen voor een leuk kiekje’ waarschuwt ProRail mensen vooral geen selfies te maken op en rond het spoor. ProRail spreekt van ‘illegale fotografie’ die niet alleen levensgevaarlijk is maar bovendien voor veel vertraging zorgt. Op sociale media als facebook, Instagram en Snapchat zijn duizenden foto’s te vinden. Ook treinspotters worden gewaarschuwd. Die staan vaak op plekken waar dat niet mag.

“Telegram weigert bestrijding jihadisme”

Volgens Europol-directeur Rob Wainwright weigeren de makers van de Telegram-app mee te werken met politie en opsporingsdiensten in de strijd tegen IS en andere jihadistische netwerken. Wainwright sprak op het World Counter Terror Congress in Londen en noemde Telegram expliciet als instrument voor propaganda, werving en beïnvloeding van jongeren. Er zijn al veel providers en platforms die extremistische content (proberen te) weren, maar ook een paar die dat niet doen. ‘Some of them simply won’t co-operate with us’. IS zou, om de toenemende controle door providers en platforms tegen te gaan, ook werken aan de ontwikkeling van éigen sociale media.

Politie en OM nog steeds te weinig bezig met internetcriminaliteit

Politie en justitie besteden weliswaar meer aandacht aan het opsporen en vervolgen van internetcriminelen maar eigenlijk nog steeds te weinig. In 2016 behandelde het OM 171 cybercrimezaken, vijftig meer dan in 2015. De afspraak was echter 190 zaken maar dat aantal werd niet gehaald omdat ‘politie en OM nog bezig zijn met een noodzakelijke inhaalslag op het vlak van expertise en capaciteit op dit terrein’, aldus het OM. Het jaarbericht beschrijft uitgebreid de zaak waarin computerservers in Nederland en Canada werden opgerold, waardoor het dataverkeer van tienduizenden versleutelde Blackberry’s zichtbaar werd.

Belgie: Geen straf voor “snuisteren” in e-mails van ex

Wel veroordeeld maar geen straf. Een man uit Houthulst, België ‘snuisterde’ na de scheiding in de e-mails van zijn ex-vrouw. Omdat ze een familieaccount hadden bij hun provider, kon de man na de scheiding haar mail blijven lezen. Dat deed hij vooral toen hij een alimentatieprocedure verloor: in de mails vond hij bewijs dat zijn ex loog over haar inkomsten. De vrouw stapte naar de politie, de man werd gedagvaard voor ‘informaticafraude’ en het OM eiste een jaar celstraf. De strafrechter vond de man weliswaar schuldig maar legde, onder meer vanwege het blanco strafblad, geen straf op.
In Nederland speelde in 2015 een vergelijkbare zaak: een vrouw die zonder toestemming de mailbox van haar ex-partner doorzocht, mocht die mails wel degelijk gebruiken in haar alimentatie-zaak tegen die ex. Ook al zijn de mails onrechtmatig verkregen en maakte de vrouw inbreuk op de privacy van haar ex, vond de rechtbank dat het maatschappelijk belang van de waarheidsvinding zwaarder woog dan het belang van uitsluiting van onrechtmatig verkregen bewijs.