Ouders gluren massaal op mobiel van hun kind

In het kader van Safer Internet Day, 5 februari, is onderzocht hoe ouders omgaan met hun eigen ‘mobiele eenheid’, hun online kroost. En wat blijkt? Maar liefst 80% van de ouders zegt in de gaten te houden wat de kinderen online uitspoken. De helft kijkt mee en checkt appjes; een op de vijf volgt de kinderen zelfs via gps-apps. Het aantal meekijkende ouders daalt overigens met de leeftijd: hoe hoger, hoe minder toezicht. De belangrijkste reden lijkt de angst dat kinderen worden lastiggevallen. Die angst lijkt terecht: 26% van de tieners zegt wel eens online te zijn lastiggevallen, 21% dat ze online wel eens gepest zijn. Onbekend blijven echter de vele digitale kettingbrieven die kinderen krijgen, zo blijkt. Een derde van de tieners zegt wel eens zo’n ‘horror-appje’ te hebben gekregen, bijvoorbeeld over ene Jason die, als je het bericht niet doorstuurt, om 12 uur ’s nachts voor je slaapkamerraam verschijnt …

Advertenties

Uber verhoogt leeftijdsgrens voor chauffeurs na reeks ongelukken

Chauffeurs moeten 21 jaar zijn, minimaal een jaar hun rijbewijs hebben, een verplichte verkeersveiligheidstraining ondergaan; een offline rusttijd wordt verplicht, de app waarschuwt bij te hard rijden en krijgt een 112-knop. Taxideelplatform Uber neemt een hele serie maatregelen na een reeks ongelukken met (vaak) dodelijke afloop. Volgens general manager Thijs Emondts van Uber Nederland worden de maatregelen direct ingevoerd, ook al zijn er ‘nog geen duidelijke overeenkomsten gevonden tussen de verschillende ongelukken’. Ze gelden echter alleen voor nieuwe chauffeurs. Wie al voor Uber rijdt, heeft ‘een investering gedaan’ en Uber ‘wil niet hun mogelijkheden beperken om een inkomen te verdienen’. De maatregelen zijn voor Veilig Verkeer Nederland nog geen reden enthousiast te zijn. De Uber-app stimuleert de veelal jonge chauffeurs om ’s nachts eindeloos rondjes door de stad te rijden, in de hoop ergens een ritje te scoren. VVN wil een verdere verhoging van de minimumleeftijd, tot 24. ‘De leeftijdsgroep 18-23 jaar loopt het hoogste risico’. Volgens een woordvoerder is ‘mensen vervoeren een vak’ en passagiers ‘moeten dan blind op je kunnen vertrouwen’.

Uber neemt verantwoordelijkheid na verkeersdoden

Taxiplatform Uber lijkt, ‘na zeker twee doden en een zwaargewonde in ruim een maand tijd’, bereid tot overleg met gemeenten. Afgelopen weekend reed een Uber-chauffeur in Amsterdam een fietser dood. Een week ervoor raakte een fietser zwaargewond, ook na een crash met een Uber-chauffeur, een maand daarvoor werd een voetganger doodgereden. En dat terwijl een paar maanden geleden nog een Uber-chauffeur door de rechtbank werd vrijgesproken na ook al een dodelijke aanrijding. Het bedrijf Uber wees in al die gevallen de verantwoordelijkheid af. Wij leveren slechts een app, de chauffeurs zijn niet bij ons in dienst, etcetera. Maar onder druk wordt alles vloeibaar en Uber lijkt nu bereid die verantwoordelijkheid toch te willen nemen. Het probleem lijkt het verdienmodel van Uber. Allemaal leuk en aardig, die deeleconomie en die algoritmes en die nieuwe wereld en zo, maar het resultaat is dat ‘jochies van 21’ tien uur per dag of nog langer, zonder pauzes door de stad crossen, hongerig naar een nieuwe klant en, zonder even te stoppen of te pauzeren, op zoek zijn naar een paar tientjes inkomsten, naar waar de app je stuurt. Terwijl, zeggen tegenstanders, je pas op je 24e een auto mag huren. Het probleem met Uber bestaat ook in andere landen. In de VS toonden onderzoekers al aan dat het aantal dodelijke verkeersongelukken weer toenam, na een jarenlange daling, met de introductie van taxidiensten als Uber en Lyft. In Londen werd Uber een paar jaar terug al eens tijdelijk verboden na een toenemend aantal ongelukken. Uber stelde de app vervolgens zo in dat chauffeurs maximaal tien uur achter elkaar kunnen rijden. Dat wordt in Nederland nu ook ingevoerd: chauffeurs mogen binnen 24 uur niet meer dan 12 uur rijden. Verder komt er spraaktechnologie in de app zodat chauffeurs handsfree kunnen rijden.

Facebook onder vuur vanwege zelfdoding-alarm

Politiekorpsen uit meerdere landen melden dat ze ‘ongewone meldingen’ krijgen van Facebook, over personen die zich van het leven willen beroven. In één geval in Ohio, VS schreef een vrouw in een posting dat ze er genoeg van had. ‘Als ik straks thuis ben …’ Dat alarmeerde ’s werelds grootste ‘suicide threat screening and alert program’, waarna agenten ter plaatse gingen. En een vrouw aantroffen die alles ontkende maar die, door die agenten, wel verplicht werd een ‘mental health check’ te ondergaan – onder protest. Uit andere landen komen soortgelijke verhalen. Facebook startte het programma, feitelijk een algoritme dat berichten scant en analyseert, begin 2017 toen enkele zelfdodingen live werden gestreamd. De rol van Facebook als ‘global arbiter of mental distress’ wordt echter sterk bekritiseerd. Want waarop zijn die belletjes naar de politie nu precies gebaseerd? En kan Facebook dat wel, de mentale toestand van mensen beoordelen op basis van een paar zinnetjes in een posting? Facebook-baas Zuckerberg stelt dat er al 3500 mensen zijn ‘gered’ maar er is grote twijfel over dat cijfer, ook bij hulpverleners die wijzen op schadelijke effecten van zulke meldingen. Een psychiater in Boston sprak al over ‘black box medicine’.

“Update meldproces nodig als Eerste hulp bij cyberincidenten”

Het melden van cyberincidenten moet snel verbeterd en geactualiseerd worden, stellen onderzoekers van TNO in de verkenning ‘Melden Cyberincidenten‘. Hoe burgers incidenten melden, is nog steeds vooral gebaseerd op het ‘klassieke veiligheidsoogpunt’. Voor ‘vitale organisaties’ is van alles geregeld, zoals het NCSC, maar burgers en bedrijven hebben nog geen centraal meldpunt. Terwijl die van alles te melden hebben, variërend van nepmails van de bank, ervaringen met malafide webshops en een plotseling online gevonden naaktfoto tot het moeten betalen – in bitcoins – van een gegijzelde computer. Sterker nog, het aantal cyberincidenten is in 2017 bijna verdubbeld, berekende de VTM Groep eerder dit jaar. Het melden van al die incidenten moet daarom vernieuwd worden. Er is weliswaar een veelvoud aan meldpunten – voor spamklachten, kinderporno, sexting, grooming, id-fraude en phishing zijn allemaal aparte meldpunten – maar die bieden ‘weinig handelingsperspectieven’. Ook de 112-meldkamer biedt die niet, aldus de verkenning. ‘Terwijl de meldkamer voor burgers een essentiële lifeline is, een reddingsboei bij alle acute hulpvragen’. Voor burgers en (niet-vitale) bedrijven zou een centraal meldpunt of noodnummer dan ook uitkomst bieden. ‘Dat zou hen ook stimuleren om incidenten te melden, wat nu in het overgrote deel van de incidenten niet gebeurt’.

Medicijnendrone stort neer bij proefvlucht

Bij een test met medicijnenvervoer op de Waddeneilanden is een drone in de Waddenzee gestort. De drone, die geen medicijnen aan boord had, viel door een menselijke fout van tachtig meter naar beneden. De test werd eind oktober jl uitgevoerd door de TU Delft, ontdekte het Dagblad van het Noorden. De drone werd geborgen en wordt nu onderzocht. Een eerdere test met deze ‘Delftacopter’, maart jl, was wel succesvol.

Geen verbod op invoering MyTelio app

De Nederlandse staat mag de app MyTelio gaan invoeren , zo heeft de voorzieningenrechter in Den Haag besloten. Die voicemail-app is bedoeld voor advocaten, om terugbel- en afspraakverzoeken met gedetineerden te maken. Dat gebeurt nu nog door de administraties van de Penitentiaire Inrichtingen. Veel strafrechtadvocaten vonden echter dat het verplichte gebruik van de app het vrije verkeer tussen advocaten en cliënten ‘onrechtmatig belemmert’. De rechtbank vindt de geheimhouding van die communicatie echter voldoende gewaarborgd. ‘De Staat moet de gelegenheid krijgen om het nieuwe systeem in te voeren en te laten zien dat het naar behoren functioneert. Van de advocatuur mag daarbij enige souplesse worden verwacht’, aldus het vonnis.

Nieuwe drone kan overal lichamen opsporen, zelfs onder de grond

Een drone die lijken vindt die diep in de grond liggen? Volgens lector advanced forensic technology Jaap Knotter van Hogeschool Saxion is dat nog slechts een kwestie van tijd. Bij Saxion wordt een drone ontwikkeld die ‘op plekken kan zoeken waar speurhonden niet kunnen komen’. De drone kan verdwaalde mensen vinden, gewonden bij een ramp maar ook lichamen die al jaren geleden begraven zijn. In de drone worden allerlei technieken gecombineerd, van warmtecamera’s en multispectrale camera’s tot een grondradar. Knotter denkt dat het binnen twee jaar gerealiseerd kan worden. De drones worden op proef al gebruikt bij de politie Oost-Nederland en de landelijke eenheid en worden steeds meer gevraagd. Nu nog vooral bij verkeersanalyses maar de zoektocht naar Anne Faber opende Knotters ogen, schrijft het AD. ‘Ik zag de menselijke linie zoeken naar Anne en dacht: dat moet anders’. De recente zoektocht naar Willeke Drost kwam nog te vroeg. Volgens Knotter had de Saxion-drone, mits gereed natuurlijk, ‘een dure graafoperatie bespaard’.

Complexe regelgeving voor drones schrikt gemeenten af

Nederlandse gemeenten zijn terughoudend met het inzetten van drones, bijvoorbeeld voor cameratoezicht in de openbare ruimte. Dat mag sinds 2016 al maar het gebeurt nog maar weinig. Vooral privacy is een probleem, aldus VNG-beleidsmedewerker Michiel Geuzinge. De wet biedt weinig ruimte: drones mogen niet boven een mensenmenigte vliegen, niet boven de bebouwde kom, niet bij snelwegen of vliegvelden, de vlieger moet zicht houden op de drone en als er gefilmd wordt, zijn er privacybeperkingen. Ook de drones zelf moeten beveiligd worden, om te voorkomen dat beeldgegevens worden versleuteld of gehackt. ‘De combinatie van al deze regels zorgt ervoor dat de toepassing van drones als mobiel cameratoezicht gewoon erg lastig is’, aldus Geuzinge.

Duistere handel in de krochten van internet

Het Financieele Dagblad interviewde Louise Shelley, onder meer schrijver van het pas verschenen boek ‘Dark Commerce‘ Shelley deed uitgebreid onderzoek naar criminele netwerken en internet. Die netwerken zijn door internet ‘sterker dan ooit’ en dus is het tijd voor actie. De schaduweconomie die zich steeds meer online afspeelt, ontwricht samenlevingen en bedreigt zelfs het voortbestaan van de planeet, stelt Shelley. Niet alleen goederen en diensten worden illegaal online verhandeld maar ook bijvoorbeeld emissierechten, bedoeld om de planeet te redden. En dat ‘terwijl de wereld zich druk maakt over tastbare problemen zoals terrorisme en migratie’. Ze beschrijft hoe criminele organisaties kunnen profiteren van de noodzaak dat goederen snel moeten worden verplaatst, bijvoorbeeld omdat ze gevoelig zijn voor bederf, zoals vis en vuilnis. En hoe het ‘post-koudeoorlogtijdperk’ deze illegale handel ingrijpend heeft veranderd. Met als uiteindelijk gevolg een wereld waarin alles aan elkaar geknoopt is, met internet en -technologie als basis: Latijns-Amerikaanse drugsmokkelaars die Russische hackers inhuren, Vietnamese kledingbedrijfjes die online handelen met westerse winkelketens, Congolese mijnwerkers die coltan delven voor gebruik in iPhones en iPads van Apple, Chinese websites waar Amerikanen opioïden bestellen en binnen 24 uur geleverd krijgen – talloze voorbeelden van hoe de clandestiene handel naar de digitale wereld is verschoven. Waar cybercrime-as-a-service en cryptovaluta weer nieuwe mogelijkheden bieden én de bestaande illegale praktijken nog meer vergemakkelijken. Dark Commerce moet vooral bewustwording creëren, hoopt Shelley. ‘Er bestaat geen misdaad zonder slachtoffers. Illegale handel vormt een aanslag op onze planeet, onze gezondheid en onze veiligheid. Het is hoog tijd dat we dat beter gaan beseffen’.

Japan: Man opgepakt na vondst lichaamsdelen na Tinder-date in Airbnb-pand

Een Amerikaan die gek is op Japanse vrouwen, een app als Tinder, fotosite Instagram, een Japanse chat-app en een pandje dat werd gehuurd via een Japanse variant op Airbnb – de gruwelijke dood van een al twee weken vermiste Japanse vrouw (27) was snel opgelost toen alle digitale info erbij werd gehaald. De politie van Tokyo wist ene Jevgeni Bayraktar (26, uit New York) aan te houden, die regelmatig naar Japan reisde, de laatste keer voor een Tinder-date. De politie was de zoektocht gestart na de vondst van een vrouwenhoofd in een zogeheten minpaku, een soort Airbnb. Op aanwijzingen van de verdachte werden de overige ledematen gevonden. ‘Ik heb geen tijd, ik bel je nog wel’, had de vrouw aan Bayraktar ge-appt toen die haar appte met de mededeling dat hij in de buurt was. De man bleek vasthoudender dan gedacht. De vrouw verdween kort nadat ze een vriendin had verteld dat ze ene ‘Jay’ zou ontmoeten in zo’n minpaku. Dat zo’n pand gebruikt is, voedt de discussie over zulke deeldiensten. Critici noemen Airbnb en varianten daarop ‘broedplaats voor illegale activiteiten’.

Drones “onmisbaar bij politiewerk”

Drones – met een mooi woord aerial surveillance – zijn tegenwoordig bij politiekorpsen (in de VS) net zo onmisbaar als bodycams en andere technologische snufjes. Dat schrijft PoliceOne in de ‘2018 Guide to Drones in Law Enforcement‘. De site heeft het over ‘unmanned aerial systems’ (UAS) die ingezet worden bij search & rescue (bij rampen maar ook bij vermissingen), verkeersongevallen (en reconstructies daarvan), AT- en OT-werk, pd-management en nog wat tactische activiteiten. Eigenlijk in alle gevallen ‘when we need a bird’s eye view of a critical situation’. In de VS werden drones aanvankelijk aangeschaft omdat ze simpelweg goedkoper zijn dan een (bemande) helikopter – voor een paar honderd dollar heb je ze al in je kofferbak liggen – maar ze bleken, bijvoorbeeld bij Hurricane Irma (september 2017) een geweldige manier om hulpverleners de eerste beelden te bieden van het gebied waar ze die hulp moesten bieden. De Guide bevat zelfs tips hoe politiekorpsen de aanschaf van een drone, vaak nog gezien als een speeltje, aan het publiek kunnen verantwoorden.

Bijna helft Amsterdammers wil misdaden via sociale media rapporteren

Uit het onderzoek Safe Cities, uitgevoerd door Unisys, blijkt dat 43% van alle Amsterdammers sociale media wil gebruiken om aangifte te doen van misdaden. Maar dan moet het wel simpeler kunnen dan nu het geval is. 63% wil graag aangifte kunnen doen via sms, 55% denkt dat digitale media sneller werken dan traditionele manier van aangifte doen, 35% denkt dat digitale aangiftes makkelijker en sneller tot opsporing leiden. Slechts een kwart denkt dat online aangifte niet veilig genoeg is. Het onderzoek , uitgevoerd in tien wereldsteden waaronder Amsterdam, Chicago, Sydney en Sao Paolo, moet kansen benoemen om de digitale aangifte te verbeteren. Al meerdere keren bleek uit andere onderzoeken dat er een enorme kloof is tussen het aantal aangiften en het aantal misdaden dat wordt gepleegd. Inwoners snappen dat capaciteit een probleem is, aldus hoofdonderzoeker John Wright van Unisys, maar zijn ook bereid om digitaal aangifte te doen. De politie heeft dan meer tijd om misdaden op te lossen en herhaling te voorkomen. Maar hun informatie moet wel veilig gebruikt worden. ‘Het is echt een partnerschap tussen politie en burgers, dat door technologie mogelijk wordt gemaakt’.

Beroemdheidscultus achter bekentenissen op sociale media

‘There’s no denying that social media crimes are part of the social media culture in which we live in 2018′. Professor Lori Andrews (IIT Chicago-Kent College of Law) spreekt in dit verband zelfs van ‘performance crimes‘. Het gaat hier over de (soms belachelijk aandoende) openheid waarmee daders van misdrijven, waaronder moord, op sociale media tonen wat ze doen of gedaan hebben. We zagen al eens een man die een foto online zette van de vrouw die hij gijzelde: ‘cute hostage, huh?’ We zagen al mannen die foto’s namen van hun zojuist neergestoken vrouw, we keken al een paar keer mee hoe mensen iemand neerschoten. We zagen bankovervallers poseren met dikke pakken bankbiljetten en zelfs mannen die hun status updaten en vriendschapsverzoeken accepteerden toen ze in een vuurgevecht met de politie waren verwikkeld. ‘Death by social media’ was zelfs het onderwerp van een recent tv-programma. Volgens Andrews – onlangs verscheen haar boek ‘I Know Who You Are and I Saw What You Did’ – is veel van dit gedrag te herleiden tot een soort beroemdheidscultus. ‘Alsof iedereen een ster in zijn eigen film wil zijn’. We leven nu eenmaal in een ‘celebrity culture’, zegt Andrews. Dat kopiëren we. En waar de echte beroemdheden soms nóg beroemder werden na een of ander incident, kopiëren we dat ook’.

Engeland: Jeugd wendt zich af van sociale media

Of er een revolutie op komst is, moeten we afwachten maar uit onderzoek blijkt wel dat Britse tieners zich beginnen af te keren van sociale media. Een enquete van de Headmasters’ and Headmistresses’ Conference (HMC) en Digital Awareness UK onder Britse scholieren van 14-16 jaar laat zien dat tweederde van hen het niet erg zou vinden als sociale media nooit waren uitgevonden, dat 71% wel eens een ‘digital detox’ inlast – eventjes een tijdje offline. Verder blijkt 57% al eens slachtoffer werd van cyberpesten, heeft 52% minder zelfvertrouwen door die sociale media en vindt 60% dat hun vrienden een fake versie van zichzelf etaleert. Volgens HMC-voorzitter Chris King zijn de cijfers ‘een eerste indicatie van rebellie tegen sociale media’.